बालपणीच्या प्रयत्नांनी जीवनाचा उद्देश निर्माण केला.
लहानपणी मनीषा तिच्या वडिलांचे हाताचे हावभाव समजून घेण्याचा प्रयत्न करू लागली. त्यावेळी तिला कल्पनाही नव्हती की हाच प्रयत्न पुढे तिच्या आयुष्याचा उद्देश बनेल. आपल्या कर्णबधिर आणि मुकबधिर वडिलांचे मौन समजून घेऊन, तिने सांकेतिक भाषेलाच आपली ताकद बनवले. आज, या भाषेच्या माध्यमातून ती गाझियाबादमधील शेकडो कर्णबधिर आणि मुकबधिर लोकांना मुख्य प्रवाहातल्या समाजाशी जोडण्यास मदत करत आहे.
वडिलांना पाहून सांकेतिक भाषा शिकला.
गाझियाबादमधील नंदग्राम येथे राहणारी मनीषा, गाझियाबाद डेफ असोसिएशन आणि नीव शक्ती संस्थेसोबत भारतीय सांकेतिक भाषा दुभाषी म्हणून काम करते. तिचा हा प्रवास घरातूनच सुरू झाला. तिचे वडील, राम बहादूर, कर्णबधिर आणि मुके आहेत. लहानपणी मनीषाने त्यांना हाताच्या इशाऱ्यांनी संवाद साधताना पाहिले होते. इतर लोक तोंडी संवाद साधू शकत होते, पण तिचे वडील संवाद साधण्यासाठी सांकेतिक भाषेवर अवलंबून होते.
आईकडून सांकेतिक भाषेचे ज्ञान
जेव्हा मनीषाने तिच्या आईला याबद्दल विचारले, तेव्हा तिने समजावून सांगितले की कर्णबधिर आणि मुके लोक सांकेतिक भाषेच्या माध्यमातून आपले विचार आणि भावना व्यक्त करतात. त्यानंतर मनीषाने तिच्या वडिलांसोबत वेळ घालवून आणि त्यांच्या मित्रांचे निरीक्षण करून ही भाषा शिकायला सुरुवात केली. हळूहळू, तिची हाताचे हावभाव आणि चेहऱ्यावरील भाव समजून घेण्याची क्षमता विकसित झाली.
दैनंदिन कामांमध्ये अनेक अडचणी येतात.
बाजारात खरेदी करणे, रुग्णालयात आजारपणाची माहिती देणे, सार्वजनिक वाहतुकीने प्रवास करणे किंवा सरकारी कार्यालयात समस्या मांडणे, या गोष्टी कर्णबधिर आणि मुकबधिर व्यक्तींसाठी अनेकदा अवघड ठरतात. संवाद साधण्याच्या क्षमतेच्या अभावामुळे, स्वतःला समजावून सांगण्यासाठी ते अनेकदा इतरांवर अवलंबून असतात. अशा परिस्थितीत, त्यांच्या गरजा आणि भावना अचूकपणे समजून घेणे एक आव्हान बनते.
संवादातील दरी भरून काढण्याचा निर्धार
या अडचणी पाहून, मनीषाने सांकेतिक भाषेच्या माध्यमातून कर्णबधिर आणि मुकबधिर लोकांना मदत करण्याचा निर्णय घेतला. संवादाच्या अभावामुळे व्यक्तीच्या आत्मसन्मानाला आणि स्वावलंबनाला बाधा येऊ नये, हे सुनिश्चित करणे हे तिचे ध्येय आहे. एक दुभाषी म्हणून, ती कर्णबधिर आणि मुकबधिर लोकांसाठी संवादाचे माध्यम म्हणून काम करते.
ती सात वर्षांपासून आपली सामाजिक जबाबदारी पार पाडत आहे.
मनीषाला या क्षेत्रात जवळपास सात वर्षांचा अनुभव आहे. तिच्यासाठी हे केवळ एक काम नसून, संवेदनशीलता आणि सामाजिक जबाबदारीने भरलेले एक कार्य आहे. ती कर्णबधिर आणि मुकबधिर लोकांचा आवाज इतरांपर्यंत पोहोचवण्यासाठी, तसेच त्यांच्या गरजा आणि भावना समजून घेण्यासाठी प्रयत्नशील असते. मनीषा म्हणते की, कर्णबधिर आणि मुकबधिर समुदाय आता तिच्या कुटुंबाचाच एक भाग बनला आहे. या कार्याद्वारे, ती संवादातील दरी कमी करण्यासाठी आणि कर्णबधिर व मुकबधिर समुदायाला समाजाशी जोडण्यासाठी योगदान देत आहे.







