Home तंत्रज्ञान CPU vs GPU Mindset: कुणाल शाह यांनी भविष्यातील मेंदूचे एक नवीन मॉडेल...

CPU vs GPU Mindset: कुणाल शाह यांनी भविष्यातील मेंदूचे एक नवीन मॉडेल सादर केले.

एआय युगात यशाची व्याख्या बदलत आहे.
वेगाने प्रगत होत असलेल्या तंत्रज्ञान आणि कृत्रिम बुद्धिमत्तेच्या (AI) युगात यशाची व्याख्या बदलत आहे. एकाच कामावर दीर्घकाळ लक्ष केंद्रित करण्याची क्षमता आता पुरेशी मानली जात नाही; विविध विषय समजून घेण्याची आणि अनेक दिशांनी विचार करण्याची क्षमता देखील अधिकाधिक महत्त्वाची होत आहे. क्रेडचे (CRED) संस्थापक कुणाल शाह यांनी या बदलाबाबत 'एक्स' (X) या सोशल मीडिया प्लॅटफॉर्मवर एक विचार मांडला आहे. त्यांच्या मते, भविष्यात जीपीयू-सारखी (GPU-like) विचारसरणी असलेल्या लोकांची मागणी वाढू शकते.

सीपीयू-सारखी विचारसरणी का महत्त्वाची आहे
कुणाल शाह यांच्या मते, सध्याची शिक्षण प्रणाली अशा लोकांना प्राधान्य देते जे एका वेळी एकाच समस्येवर लक्ष केंद्रित करून त्यावर उपाय शोधतात. ते या दृष्टिकोनाची तुलना संगणकाच्या सीपीयूशी (सेंट्रल प्रोसेसिंग युनिट) करतात. सीपीयू सूचनांवर क्रमाने प्रक्रिया करतात. त्याचप्रमाणे, शैक्षणिक आणि पारंपरिक शिक्षण पद्धतींमध्ये, एका वेळी एकाच कामावर पूर्णपणे लक्ष केंद्रित करण्याची क्षमता ही उत्तम कामगिरीची गुरुकिल्ली मानली जाते.

GPU-सारख्या विचारसरणीचा अर्थ काय आहे?
याउलट, कुणाल शाह यांनी जीपीयूचे (ग्राफिक्स प्रोसेसिंग युनिट) उदाहरण दिले. जीपीयू एकाच वेळी अनेक कामे हाताळण्यास आणि डेटावर प्रक्रिया करण्यास सक्षम असतात. त्यांचा विश्वास आहे की, जे लोक एकाच वेळी वेगवेगळे विषय समजू शकतात, अनेक कल्पना एकत्र करू शकतात आणि विविध दिशांनी उपाय शोधू शकतात, त्यांची उपयुक्तता वाढू शकते. ते याला भविष्यातील एक संभाव्य गरज म्हणून पाहतात.

वेगवेगळ्या गोष्टींवर लक्ष केंद्रित करणारे यशस्वी होतील का?
अनेक मुले आणि तरुण एकाच वेळी अनेक विषयांवर विचार करतात किंवा त्यांचे लक्ष एका कामावरून दुसऱ्या कामाकडे पटकन विचलित होते. पारंपारिक शिक्षण पद्धतींमध्ये, या वर्तनाला कधीकधी एकाग्रतेचा अभाव म्हणून पाहिले जाते. कुणाल शाह यांचे भाष्य या विचारसरणीवर प्रश्नचिन्ह निर्माण करते. त्यांच्या मते, विविध विषयांमध्ये रुची असणे आणि एकाच वेळी अनेक विचारांवर प्रक्रिया करण्याची क्षमता ही एक संभाव्य शक्ती म्हणूनही समजली पाहिजे.

एडीएचडी असलेल्या लोकांना एक वेगळा दृष्टिकोन मिळू शकतो.
कुणाल शाह यांनी त्यांच्या पोस्टमध्ये ADHD चा उल्लेखही केला आहे. ADHD म्हणजे अटेंशन डेफिसिट हायपरॲक्टिव्हिटी डिसऑर्डर. ही एक अशी स्थिती आहे, ज्यामध्ये व्यक्तीला लक्ष केंद्रित करणे, कामांचे नियोजन करणे किंवा आवेग नियंत्रित करणे कठीण जाऊ शकते. शाह यांचा विश्वास आहे की भविष्यात, अशा व्यक्तींच्या विचार करण्याच्या पद्धती अधिक चांगल्या प्रकारे समजून घेतल्या जातील आणि त्यांना त्यांच्या क्षमतेनुसार संधी दिल्या जातील. तथापि, ADHD केवळ एकाच वेळी अनेक कामे करण्याच्या क्षमतेपुरती मर्यादित नसावी.

एआय आपल्या शिकण्याच्या पद्धतीत बदल घडवत आहे.
आजकाल विद्यार्थी आणि तरुण शिकण्यासाठी एआय साधनांचा वाढत्या प्रमाणात वापर करत आहेत. यामुळे माहिती मिळवणे आणि क्लिष्ट विषय समजून घेणे सोपे होऊ शकते, परंतु शिक्षण प्रक्रियेवर होणाऱ्या त्याच्या परिणामाबद्दलही प्रश्न उपस्थित केले जात आहेत. सप्टेंबरमध्ये प्रकाशित झालेल्या एका अहवालात, 'द न्यूयॉर्क टाइम्स'ने मॅकग्रा-हिलच्या ऑनलाइन शिक्षण प्लॅटफॉर्मवरील जवळपास दहा वर्षांच्या गणिताच्या सरावाच्या डेटाचा हवाला दिला आहे. युनिव्हर्सिटी ऑफ कॅलिफोर्निया, इर्विन आणि मॅकग्रा-हिलच्या संशोधकांच्या निष्कर्षांनुसार, एआय चॅटबॉट्सच्या आगमनानंतर, ज्या प्रश्नांची उत्तरे एआय सहज देऊ शकत होते, त्यांवर विद्यार्थ्यांनी कमी वेळ घालवायला सुरुवात केली.

एआयकडून मदत घेणे आणि संपूर्ण काम सोपवणे यातील फरक
अहवालात असे म्हटले आहे की, ज्या विद्यार्थ्यांनी एआयच्या मदतीने समस्या सोडवल्या, त्यांनी संबंधित सरावांमध्ये चांगली कामगिरी केली, परंतु कोणत्याही मदतीशिवाय घेतलेल्या चाचण्यांमध्ये त्यांची कामगिरी तितकी चांगली नव्हती. २०० हून अधिक महाविद्यालयीन विद्यार्थ्यांच्या दुसऱ्या एका अभ्यासात असे आढळून आले की, ज्या विद्यार्थ्यांनी एआयच्या मदतीने अवघड विषय समजून घेतले, त्यांनी त्यानंतरच्या चाचण्यांमध्ये चांगली कामगिरी केली. याउलट, ज्या विद्यार्थ्यांनी संपूर्ण निबंध लिहिण्याचे काम एआयवर सोपवले, त्यांना नंतर एआयशिवाय ते काम पूर्ण करणे कठीण गेले. यावरून असे सूचित होते की, शिकण्यास मदत करण्यासाठी एआयचा वापर करणे आणि आपल्या विचारप्रक्रियेची संपूर्ण जबाबदारी त्याच्यावर सोपवणे या दोन भिन्न गोष्टी आहेत.

भविष्यातील शिक्षणामध्ये विचार करण्याची क्षमता महत्त्वाची ठरेल.
कुणाल शाह यांच्या टिप्पणीमुळे शिक्षण व्यवस्था, कार्यपद्धती आणि एआयच्या युगात आवश्यक असलेल्या कौशल्यांविषयी एक नवीन चर्चा सुरू झाली आहे. भविष्यात, सर्जनशीलता, विविध विषयांना एकत्र आणण्याची आणि समस्यांकडे नव्या दृष्टिकोनातून पाहण्याची क्षमता, यासोबतच एकाग्रता देखील महत्त्वपूर्ण ठरू शकते. तथापि, सीपीयू आणि जीपीयू यांच्यातील तुलना हे एका कल्पनेचे उदाहरण आहे; त्याला मानवी मेंदूचे वैज्ञानिक स्पष्टीकरण मानले जाऊ नये. खऱ्या अर्थाने गरज आहे ती अशा शिक्षण व्यवस्थेची, जी वेगळ्या पद्धतीने शिकणाऱ्या आणि विचार करणाऱ्या लोकांच्या क्षमतांना ओळखेल.